 | |  | | 
چند وقت پيش كه نهج البلاغه را مطالعه مي كردم جمله اي از حضرت علي ذهنم را به خود مشغول كرد. غيرت زن كفرآور و غيرت مرد نشانه ايمان است. برايم سئوال است كه چرا غيرت زن كفرآور است؟ اصلا مراد از غيرت زن چيست؟ تفسير اين سخن در دنياي امروز چيست؟ آيا منظور اين است كه زن با ازدواج شوهرش نبايد مخالفت داشته باشد؟ اگر پاسخ مثبت است چرا قانوني داريم كه اجازه ازدواج مجدد را به شوهر بدون رضايت زن نمي دهد؟ اين قانون از كدام منبع اسلامي گرفته شده است آيا باسخن مولا در تناقض نيست؟

نخست بايد دانست كه در فرهنگ اسلامي «كفر» به دوگونه مي باشد: 1- «كفر اعتقادي» 2- «كفر عملي».
منظور از «كفر» در رواياتي مانند «غيرت زن كفر است» كفر عملي مي باشد؛ يعني، در نتيجه اين حساسيت يكي از دستورات شايسته و حق را ناديده گرفته است اگر چه از نظر اعتقادي همچنان مسلمان است و براي توضيح بيشتر بايد گفت: غيرت داراي مراتب و جلوه هاي متعددي است.
آنچه در روايت مورد نظر، از زن نفي شده مطلق غيرت نيست; بلكه مرتبه اي از آن است كه مانع جدي و ايستادگي در برابر چند زني قرار گيرد.
البته قوانين براي حل مشکل اکثريت جامعه و رعايت آن براي آسايش گروه هاي مختلف است و از حقوق عمومي است. اما مي توان با شرط جداگانه صاحب حق از حق خود بگذرد. البته اين چشم پوشي درباره حقوق اعتباري و اختياري است. اما درباره واجبات و محرمات جاري نمي شود. |
| |  | |  |
|

|